Tak więc od początku.

Dzięki słówku kluczowemu internal, metody i zmienne są dostępne z poziomu wszystkich innych klas, jednak muszą się one znajdować w tej samym jednostce kompilacji (podzespole). Czym jest taki podzespół? Otóż jest to przykładowo jedna biblioteka dll.
Każda inna aplikacja, która z tej biblioteki będzie chciała skorzystać, tych zmiennych oraz metod nie zobaczy. Można więc stwierdzić, że w obrębie tego samego podzespołu, słówko internal jest synonimen słówka kluczowego public.

Słówko protected sprawia, że zmienna/metoda która jest nim opatrzona staje się niedostępna dla wszystkich innych klas (nawet w tym samym podzespole), z wyjątkiem tych, które z niej bezpośrednio dziedziczą i ją rozszerzają.

Modyfikator protected internal z kolei jest jakby połączeniem tych dwóch powyższych. Nie określa on jednak, że dana zmienna/metoda jest w tym samym momencie protected ORAZ internal, lecz protected LUB internal. Przykładowo, gdy słówka te zostaną użyte przy metodzie, następnie w innej klasie (ale w tym samym podzespole), to metoda ta będzie traktowana, jakby posiadała jedynie modyfikator internal, czyli dostep do niej będzie nieograniczony. Z kolei, w innym podzespole dostęp można do niej uzyskać jedynie w chwili, gdy z klasy zawierającej tę metodę próbować będziemy dziedziczyć.

Pod linkiem znajduje się przykład (w formie dwóch bibliotek dll) w VS2008 demonstrujący różnicę między modyfikatorami internal oraz protected internal wraz z komentarzami:  link

W celu umożliwienia uruchomienia serwisów stworzonych z wykorzystaniem wzorca MVC, serwer IIS w wersji 5.1, a także każda aplikacja z niego korzystająca muszą zostać odpowiednio skonfigurowane. Na konfigurację tę składają się dwa kroki. Po pierwsze, na serwerze tym należy dodać dla odpowiedniego, przechowującego pliki naszej strony katalogu wirtualnego odpowiednie mapowanie aplikacji. W tym celu należy uruchomić Internetowe usługi informacyjne (w polu Uruchom wpisać należy %SystemRoot%\system32\inetsrv\iis.msc). Następnie na naszym katalogu należy przejść do jego właściwości, a następnie na zakładkę Katalog wirtualny/Konfiguracja/Dodaj podać poniższe dane:

W polu Wykonywalny: powinna pojawić się ścieżka do pliku aspnet_isapi.dll. W większości przypadków będzie to C:\WINDOWS\Microsoft.NET\Framework\v2.0.50727\aspnet_isapi.dll

Kolejnym krokiem jest dopisanie odpowiednich linijek do pliku Global.asax w danym projekcie.

Po tych zabiegach wszystko już powinno działać:

Oczywiście w miejsce mvc można podać dowolne rozszerzenie, należy tylko pamiętać o odpowiednich zmianach w pliku Gobal.asax oraz w konfiguracji wirtualnego katalogu.

Instalacja

W celu zainstalowania serwera IIS w systemie Windows XP Professional z dodatkiem Service Pack 2, należy w Panelu Sterowania (Start/Panel sterowania) dwukrotnie kliknąć na ikonę Dodaj lub usuń programy, a następnie na zakładce Dodaj/Usuń składniki systemu Windows zaznaczyć opcję Internetowe usługi informacyjne (IIS):

Następnie, po kliknięciu na przycisk Dalej, system poprosi o oryginalną płytę z systemem Windows w celu skopiowania niezbędnych plików.

UWAGA. Serwer IIS powinien zostać zainstalowany przed instalacją .NET Fremeworka/-ów, gdyż wystąpią problemy na linii IIS <-> ASP.NET. Spowodowane jest to przez fakt, że w czasie instalacji tych elementów, zostają zainstalowane odpowiednie mapy skryptów w metabazie usług serwera IIS umożliwiające właśnie integrację z platformą ASP.NET.

W wypadku, gdy serwer IIS zostanie zainstalowany na końcu, nadal można zintegrować go z platformę .NET. W tym celu należy skorzystać z narzędzia o nazwie aspnet_regiis.exe znajdującego się w katalogu %SystemRoot%\Microsoft.NET\Framework\, gdzie %SystemRoot% oznacza główny katalog systemowy (przeważnie C:\WINDOWS), a oznacza odpowiednią wersję framework. W moim przypadku jest to v2.0.50727. Polecenie to należy uruchomić z przełącznikiem (argumentem) –i:
aspnet_regiis.exe –i

Konfiguracja

Aby odpalić narzędzie służące do administracji serwerem IIS, należy przejść odpowiednio poprzez ścieżkę: Start/Panel sterowania/Narzędzia administracyjne/Zarządzanie komputerem.
Alternatywnym sposobem jest skorzystanie z polecenia Uruchom (Start/Uruchom) i wpisanie następującej sekwencji: %SystemRoot%\system32\inetsrv\iis.msc. Tutaj można zdefiniować specyficzne ustawienia dla wszystkich wirtualnych katalogów.

Domyślnie system Windows jest skonfigurowany w taki sposób, że podczas próby zalogowania się do dowolnej usługi poprzez konto zdefiniowane w tymże systemie, użytkownicy są uwierzytelniani jako goście. Często konto Gościa domyślnie jest w systemie wyłączone, co skutkuje błędem podczas próby autoryzacji (może również nie posiadać odpowiednich praw dostępu do serwera). W celu rozwiązania tego problemu, należy skorzystać z narzędzia Ustawienia zabezpieczeń lokalnych (Start/Panel sterowania/Narzędzia administracyjne/Zasady zabezpieczeń lokalnych). W drzewku katalogów znajdujących się z lewej strony należy przejść do Zasady lokalne/Opcje zabezpieczeń oraz, tym razem w prawym oknie należy odnaleźć zasadę Dostęp sieciowy: udostępnianie i model zabezpieczeń dla kont lokalnych i zmienić wartość z: Tylko gość – uwierzytelnianie użytkowników lokalnych, jako gościa na Klasyczny – uwierzytelnianie użytkowników lokalnych, jako samych siebie.

Wirtualne katalogi

W celu  dodania nowego wirtualnego katalogu, należy postąpić następująco. W Eksploratorze Windows klikamy na katalogu, kóry zawiera naszą stronę i wybieramy opcję Udostępnianie i zabezpieczenie, a tam przechodzimy na zakładke Udostępnianie w sieci Web.

Po uruchomieniu przeglądarki, nasz wirtualny katalog powinien być już osiągalny:

W przypadku wystąpienia błędu, prawdopodobnie winne są uprawnienia nałożone na katalog. W programie administracyjnym IIS należy wejść do właściwości naszego katalogu wirtualnego i na zakładce Zabezpieczenia katalogów sprawdzić, z jakiem metody uwierzytelniania aktualnie korzystamy. Powinno być zaznaczona opcja ostatnia, tj. Zintegrowane uwierzytelnianie systemu Windows.

Szybko przystąpiłem do tekstów, jednak zakończyły się one fiaskiem:

Nie odnaleziono deklaracji definiującej dla deklaracji implementującej metody częściowej „Product.OnValidate()”.

Po kolejnej chwili spędzonej na necie znalazł się winny (link). Cóż, wiele artykułów nt. LINQ zostało stworzonych w chwili jego premiery, a ja miałem (nie)szczęście akurat na taki trafić. Od tego czasu po prostu zmieniła się sygnatura tej metody. Obecnie prezentuje się ona następująco:

partial void OnValidate(System.Data.Linq.ChangeAction action);

Dodatkowy argument umożliwia obecnie rozróżnienie, z jaką operacją mamy do czynienia. A wyróżnić można:

public enum ChangeActio
{
   None = 0,
   Delete,
   Insert,
   Update
}

W tym momencie mogłem już bezproblemowo stworzyć swoją własną logikę dla dowolnego polecenia. Przykładowy kod uniemożliwiający usunięcie produktu z tabeli Products (z bazy Northwind) prezentuje się następująco:

.

Niestety zgubiłem gdzieś linka do strony autora. Mam nadzieję, że się nie obrazi, jak umieszczę tu Jego pracę

Wersja dla VS 2008 link